Ontsnap aan het alledaagse...

Biografisch

Bob Dylan
in Dutch

 
Home
Nieuws
BXLabyrint
Opinie
Blog
Contact
Links

 

In 2004 werd een droom van mij werkelijkheid: in het Bevrijdingspark in Uden was drie dagen lang het door mij bedachte en samen met vele anderen uitgevoerde Festival van de Verwondering te beleven.

Een Labyrint van de Verwondering vol kunstprojecten uit binnen- en buitenland, een circustent met fantasastiche voorstellingen en een intieme sfeer op een terrein vol verrassende gebeurtenissen. Soms kan ik me nog moeilijk voorstellen dat het werkelijk gebeurd is.

Het festival werd georgansieerd onder de paraplu van Kunst- en Cultuurstichting Stimulus (zie ook in het stukje hieronder over kunstschilder Hans van de Krommenacker). Op de website van Stimulus staan stukjes van de film die we van het festival lieten maken.

Filmfragment Festival van de Verwondering

AANBEVOLEN !!

'Als tranen zingen'

Boek over kunstschilder
Hans van de Krommenacker

De Udense kunstschilder Hans van den Krommenacker heeft zijn leven lang letterlijk en figuurlijk kleur gegeven aan zijn woonplaats Uden. Himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt, vrolijk, snotterend, behulpzaam, boos, depressief, dronken, hard werkend, ... vul maar in. Maar bovenal een echte kunstenaar die tot in het diepst van zijn ziel duikt en niet zelden een indrukwekkend werk heeft weggesleept voor de poorten van de hel. Hans behoort tot de kunstenaars wier werken mij tot tranen kunnen beroeren.

Samen met onder anderen kunsthistorica Marieke van Gemert, vormgever Ruud Tuithof en fotograaf Peter Cox was ik verantwoordelijk voor deze meer dan geslaagde uitgave. Op de dag van de presentatie was de oplage van 500 stuks vrijwel uitverkocht. Een cadeautje aan Hans en allen die hem waarderen, volgen en van hem houden, ter gelegenheid van zijn 60-ste verjaardag in 2003.

Mede door de samenwerking rond het boek raakte ik goed bevriend met Hans. Hij heeft een serie prachtige gewassen pentekeningen gemaakt, geïnspireerd door de gedichten in het mansucript van mijn bundel ‘Opgaan in verwondering’. Deze presenteerde ik in het najaar van 2004 in het Museum voor Religieuze Kunst in Uden. Ruud Tuithof verzorgde de vormgeving.

Het boek over Hans van den Krommenacker was, evenals het Festival van de Verwondering, een productie van de door mij geïnitieerde Kunst- en Cultuurstichting Stimulus. In beide gevallen was ik projectcoördinator.

Men dùrrep - mijn dorp -
mijn Brabant - mijn Brussel...

Het grootste deel van mijn leven heb ik in het Noord-Brabantse Uden gewoond. Mijn voorouders komen zover na te gaan valt (zeker meer dan 500 jaar) ook uit deze omgeving (Erp, Uden, Volkel). Mijn leven lang woon ik in Brabant, ook nu ik Brussel ben beland. In onze huiskamer hangt een kaart van het Hertogdom Brabant, waarop alle plaatsen waar ik een officieel adres had te vinden zijn: Oss, Volkel, Veghel, ’s Hertogenbosch, Uden, Heeswijk en Brussel. Het Brussels dialect, zoals echte Brusseleirs dat nog spreken, klinkt mij zeer bekend in de oren: het wijkt niet spectaculair af van bijvoorbeeld het Udens (Ujes).
Op verzoek van een inmiddels overleden dorpsgenoot, Martien van Lieshout,  schreef ik een liedje over Uden in het Ujes: Men dùrrep (Mijn dorp). Meerdere malen maakten Martien en ik een tocht door de omgeving en hadden we lange gesprekken over wat voor hem en voor mij essentieel en misschien ook wel universeel was in Uje.
Een lied of gedicht over Brussel hoop ik nog te schrijven. Inspiratie volop, eerder te veel dan te weinig in dit multiculturele, veeltalige en contrastrijke werelddorp…

 

Men dùrrep

(Vùr Martien van Lieshout)

Lêst lieep ik nog is dùr ut dùrrep
Ik kende haost niks mer terug
Want ze breeke èn ze boouwe zò vlug
Ojt leek ut hier un werreld zónder tijd
Mar dè wâr vrúgger èn die werreld ben ik kwijt

  Toch is’t nog âlt un dùrrep
  ók al lijk ut soms un stad
  toch is’t nog âlt men dùrrep
  èn ut hi m’n hart
  toch is’t nog âlt men dùrrep
  èn ut hi m’n hart

We wonde mi ut hel spul âchteraf
op ut Loo, nie wijt van Bedaf
Tusse bósse, Lèijgrâf, wèij èn zând
De mojste luchte bóvven ut skonste lând
Mar dè wis ik pas wijt naoderhând

 Toch is’t nog âlt un dùrrep …
 
Ik zeg nie dè ut vrúgger better wâr
‘t Roms gereel èn werreke alledâg
We han nie veul, mar we han mekâr
In di dùrrep waor ik geborre ben
mar waor ik allang nie mer iedereen ken

 Toch is’t nog âlt un dùrrep…
 
Ojt leek ut hier un werreld zónder tijd
Mar dè wâr vrúgger èn die werreld ben ik kwijt …

©  Tekst en melodie: Jos Delisse, november 1997 / Uitgebracht: 2001

De hoes voer het CD-singletje is ontworpen door de Udense kunstenaar Ton Jansen. Remko van Alphen speelt gitaar. De CD is geperst bij het inmiddels opgedoekte EMI-Compact Disc in Uden, waar ik nog zo’n anderhalf jaar in drie ploegen heb gewerk op de meest uiteenlopende afdelingen.

Fragment van de CD-single Men dùrrep: